Dla: Kim HyunA ^^
*Oby Ci się spodobało, Oby Ci się spodobało* :3
Ja osobiście nie wiem co mam o tym scenariuszu myśleć xD
Miłego czytania~
------------------------------------------------
Zgłaszajcie się one shotów/ scenariuszy~
Są wolne miejsca, a drugie zamówienie prawie gotowe!
-----------------------------------------------
Za tydzień w Seulu twój ulubiony zespół- B.A.P miał koncert. Stwierdziłaś, że to najwyższa pora wylecieć z ojczystego kraju, bo ciężko było Ci tutaj znaleźć pracę. Tym sposobem znalazłaś się w Korei. Już od samego lotniska Twój pobyt tutaj zapowiadał się ciekawie. Kiedy opuściłaś pokład samolotu, udałaś się prosto po swoje bagaże. Miałaś je w rękach. Odwracając się ktoś potrącił Cię i zarówno ty, jak i twoje walizki wylądowały na podłodze, w dodatku zimnej.
- Yah! Mógłbyś trochę uważać!- popatrzyłaś przed siebie i zobaczyłaś maknae B.A.P- Zelo. Chłopak był równie zaskoczony jak ty, wstał szybko i podbiegł do Ciebie.
- Mianhae- powiedział podnosząc Cię. Nie minęła nawet minuta, a poczułaś, że znowu stykasz się z ziemią.
- Co jest?!- krzyknęłaś i zobaczyłaś uśmiechniętego od ucha do ucha Himchana stojącego nad Tobą.
- Witam ślicznotkę na naszych skromnych terenach- wyciągnął rękę w Twoją stronę.
- Hyung do końca ci odbiło?!- podszedł do Was Junhong. Diva wrzasnęła:
- Chodź póki reszta nie przyszła!- Zelo patrzył co chwilę to na Him'a, następnie na Ciebie.
- Biegnij za mną!- krzyknął do ciebie Choi. Lubiłaś spontaniczne akcje, a te w wykonaniu twoich biasów szczególnie, więc nie zastanawiając się dłużej od razu ruszyłaś za tą dwójką.
- Bbali! Bbali!- pospieszał cię Himchan. Choi był dosłownie trzy kroki przed tobą, złapał cię za rękę, żebyś biegła równo z nim. Przez to stałaś się najszczęśliwszą dziewczyną na ziemi. Zobaczyłaś, że na zewnątrz powoli zaczynało się ściemniać.
Gdy wybiegliście z hali lotniska szybko złapaliście taksówkę. W końcu mogliście odpocząć po tej gonitwie. Popatrzyłaś na chłopaków: Himchan otarł pot z czoła, a Zelo o dziwo nie okazywał żadnej oznaki zmęczenia, dodatkowo... patrzył się na Ciebie. Uśmiechnęliście się do siebie. Zorientowałaś się, że przez cały ten czas trzymał twoją dłoń. Na twojej twarzy pojawił się spory rumieniec. Zelo widząc go jeszcze bardziej się uśmiechnął. W pewnej chwili zabrał rękę, a ty lekko zdezorientowana zaczęłaś bawić się bransoletką patrząc przez okno. Podziwiałaś świecące wystawy, kolorowe sklepy, budynki różnej wysokości.
Poczułaś palec wbijany w twoje żebra. Byłaś bardzo czuła na łaskotki, więc zachichotałaś cicho i odwróciłaś głowę. Choi miał wyciągniętą dłoń w twoją stronę. Spojrzałaś na niego pytająco, ale on tylko się uśmiechał i wskazał na jego wyprostowaną dłoń. Przeniosłaś na nią wzrok. Prosiła się o przybicie piątki, więc tak też zrobiłaś, ale po zetknięciu się waszych rąk chłopak oplótł swoimi palcami Twoje. Znów spłonęłaś rumieńcem. "Co ja robię, co on robi?!" pomyślałaś, ale stwierdziłaś że będziesz chłonęła tą chwilę całą sobą. W końcu nie każdemu zdarza się trzymać za rękę maknae B.A.P.
- Ile masz lat śliczna?- zapytał Himchan.
- Dwadzieścia- odpowiedziałaś cicho.
- Aish! Myślałem, że jesteś w moim wieku...- odparł smutno.
- To miał być komplement?- odparłaś ironicznie- przepraszam, że urodziłam się 3 lata później- Zelo roześmiał się, a na twarzy Himchan'a pojawił się grymas.
- Mieć MNIE ta blisko siebie i tego nie doceniać...- Himchan zaczął "lśnić". Wiedziałaś, jaki może być Kim, więc zastanawiałaś się co ta dwójka kombinuje.
- A tak w ogóle...
- Ne?- popatrzył na Ciebie zaciekawiony Himchan.
- Dlaczego mnie gdzieś wieziecie i dlaczego akurat mnie?
- To był przypadek! A właściwie pełen spontan!- ''Ten to wie jak przemówić do człowieka'' zaśmiałaś się w duchu. W tej chwili usłyszałaś szept:
- Jesteś bardzo ładna- uścisk dłoni stał się pewniejszy, bardziej wyczuwalny.
"O Boże... *...*, spokojnie, tylko spokojne. Nie, Choi Junhong wcale nie powiedział ci, że jesteś ładna. Zdawało Ci się, na pewno..." biłaś się z myślami. Postanowiłaś się upewnić:
- Przepraszam... co mówiłeś?- spytałaś z lekkością, jak gdyby nigdy nic.
- Mówiłem, aish- zaśmiał się- chciałem powiedzieć że...- "chłopie dzisiaj?!" warknął głos w tobie- wtedy jak Himchan hyung wołał mnie... coś kazało mi cie wziąć ze sobą bo...
- Bo?- dopytałaś z niecierpliwością w głosie.
- Bo szanse że znalazłbym cię potem w Seulu są znikome.
- A...- nie wiedziałaś o co nawet spytać- co to było, co kazało ci mnie wziąć?
" Nooo nie! Teraz się spłukałaś! A było tak pięknie..." zaczęłaś nienawidzić tego głosiku, który siedział pomiędzy sercem a mózgiem i komentował wszystko bez potrzeby.
" *...*, to pytanie było na poziomie 2 klasy podstawówki! No dobra, 4..."
- Um myślę, że...- w tej chwili przejechał kciukiem po twojej delikatnej skórze- To było...
- JESTEŚMY NA MIEJSCU!- ''No chyba go zabiję!'' tym razem mogłaś się z tym zgodzić. Wysiedliście z samochodu. Kiedy byłaś już przed autem usłyszałaś, jak Zelo mówił do siebie:
- "Hyung, obiecuję, że któregoś pięknego dnia umrzesz z moich rąk"
Spojrzałaś przed siebie. Ujrzałaś niewielki dom. "Chwila, *...* to nie jest ich dorm, coś tu nie gra!"
- Gdzie my j-jesteśmy?- spytałaś.
- W domu, nie widać?- odpowiedział Him.
Po wejściu usiedliście do stołu i zjedliście pożywną kolację. Przekonałaś się na własnym żołądku- Kim Himchan świetnie gotuje.
- To ... ja już się będę zbierać. Kamsahamnida.
- Po co chcesz iść? Ja ci nie wystarczę?- kiedy usłyszałaś głos Chan'a miałaś ochotę wybuchnąć śmiechem. Z trudem się powstrzymałaś.
- Muszę znaleźć hotel i ... te sprawy.
- Możesz spać tutaj!
- Chincha?
- Jeżeli chcesz... Junhong nie chrapie, więc nie widzę przeszkód.
- Mwo? O co w tym wszystkim chodzi?!- wstałaś od stołu oczekując na odpowiedź.
- *...*, nie denerwuj się. Po prostu Junhongie przegrał zakład, i teraz musi ponieść karę.
- A do czego JA wam jestem potrzebna? Bardzo dziękuję za gościnę- ukłoniłaś się- ale będę musiała się zbierać. Jestem szczęśliwa, że mogłam was poznać- popatrzyłaś się na Zelo który walczył z brukselką.
- Hyung nie zjem tego- wstał, złapał cię za rękę i weszliście schodami na górę.
- Tylko cicho mi tam!- na te słowa zarumieniłaś się.
Siedziałaś teraz na wielkim łóżku. Podejrzewałaś, że to pokój Zelo, ale chyba z kimś go dzielił. Wzdłuż ściany był ustawiony rządek desek, na jednej ze ścian wisiała tablica w kształcie pomidora.
"No no, postarał się"
- Przepraszam za niego. To wszystko przez ten zakład.
- Powiesz mi o co dokładnie w nim chodzi?
- Tak.
- Więc? Słucham.
- Rywalizujemy ze sobą, pod każdym względem. Kiedy byliśmy w samolocie powiedział, że mamy wysiąść pierwsi z całej szóstki i zaczepić jakąś dziewczynę. Kto pierwszy to zrobi, wygra.
- Nadal nie rozumiem. To ma jakiś ciąg dalszy?
- Po prostu... dziewczyna którą zatrzymamy ma zostać z jednym z nas jak najdłużej...- "No, *...*, lubiłaś się pakować w bagna, ale tym razem to mistrzostwo świata!"
- A-ale... Ja przyleciałam do pracy, a nie do przesiadywania z wami w domu!- chłopak usiadł na łóżku i objął Cię.
- Spokojnie, nie zamkniemy Cię tutaj- usłyszeliście huki dobiegające z dołu.
- Himchan parówko oddawaj mój ketchup!- wrzasnął Youngjae.
- Nie mam twojego ketchupu ty przerośnięty einsteinie! Jak chcesz ketchup to do Zelo!- Choi powiedział: "Chodź, poznasz B.A.P" i zeszliście na dół. Mało brakowało, a dostałabyś słoikiem musztardy w głowę. Weszliście do salonu czekając na spokój.
- Daehyun! Daj mu sernik!- wrzasnął Kim.
- Nie ma mowy- powiedział z pełną buzią Jung.
- Yongguk hyung!
- Czego chcesz!- syknął lider. Visual rzucił się w ramiona Bang'a, ale... Guk sprytnie go ominął, więc Himmie zaliczył bliski kontakt z ziemią.
- Zabije Was wszystkich- wymamrotała diva, po czym cała piątka weszła do salonu.
- Więc... przedstawiam wam *...*, moją koleżankę- Himchan z musztardą we włosach, Daehyun cały w okruszkach, Youngjae z ketchupem na twarzy i wreszcie Yongguk i Jongup- jedyni bez "urazów". Cała piątka powiedziała donośnym głosem:
- Annyeong *...* !- główni wokaliści, visual i lider przenieśli się do kuchni, a Moon podbiegł do ciebie i powiedział wprost do twojego ucha:
- Jestem w ciąży.
- Że co? Z kim?- zaśmiałaś się.
- Nie przejmuj się, jest zmęczony- usłyszałaś głos Daehyun'a.
- Z Junhong'iem.
- Zawsze myślałam, że to ty jesteś na górze...- poczułaś na sobie wzrok całej szóstki.
- Z resztą nie wiem, ciemno było!- Uppie machnął rękami i wbiegł na górę.
- Co za idiota... AŁA!- Himchan dostał od Yong'a w musztardę... to znaczy w głowę.
Zelo złapał cię za rękę i wybiegliście z domu.
- Mogę do ciebie mówić oppa?- " *...*, myślisz trochę?"
- Pewnie!- uśmiechnął się, po czym ścisnął twoją dłoń.
Usiedliście na jednej z ławek w pobliskim parku.
- *...*?
- Ne?
- Wiem że to tak niefortunnie wyszło, ale... zostaniesz ze mną?- pomińmy to, że byłaś w szoku, że twoje marzenie się tak szybko spełniło, ale nadal czegoś się bałaś. A co, jeśli będziemy mieli przez to problemy?
*..* ! Miałaś okazję zamieszkać na jakiś czas z B.A.P ! "Jak spontan, to spontan" pomyślałaś, po czym powiedziałaś:
- Chętnie zostanę- pojedyncza łza spłynęła po twoim policzku.
- Mam nadzieję, że to łza szczęścia- powiedział ocierając ją. Najbliższą godzinę spędziliście wśród zieleni.
- Narada!- wrzasnął Yongguk i wszyscy przybiegli do salonu.
- Jak wiecie nasz dorm jest w remoncie po naszych ostatnich wybrykach, dlatego do zakończenia prac będziemy mieszkać tutaj. Dzięki tym zakładom teraz mamy okazję poznać *..*- uśmiechnął się do Ciebie- I właśnie zrodziło się pytanie! Gdzie ma spać nasza tymczasowa współlokatorka?- miał rację. Domek był jeszcze mniejszy niż się wydaje: łazienka, 3 pokoje, w każdym ledwo co mieszczą się dwa łóżka, a w salonie stoi tylko sofa i konsola.
- Jeżeli wam przeszkadzam...- od razu opowiedzieli chórem:
- Nie przeszkadzasz.
- Dobra, to ja będę spał w salonie, a *...* zajmie moje miejsce na górze- zaproponował Yongguk. Zauważyłaś podejrzany uśmiech na twarzy Kim'a- No! To postanowione! A teraz...- popatrzyli się znacząco na siebie, i przepychając się wbiegli schodami na górę. Zdziwiona ich zachowaniem udałaś się za nimi.
- Ja byłem pierwszy!- krzyczał Jongup
- Puśćcie divę pierwszą, zasługuje na to- Himchan stanął na jednej nodze, a ręce podniósł do góry zginając je w nadgarstkach. Wyglądało to komicznie.
- Nie, bo ty siedzisz tam dwie godziny!
- To może od najstarszego do...- Zelo i Jongup nie pozwolili mu dokończyć:
- To może od najmłodszego!
- To może ja pójdę pierwsza...- powiedziałaś niepewnie. Chłopcy popatrzyli na Ciebie.
- Dobry pomysł *...*- Zelo założył Ci rękę na ramię.
- A potem kto?- i znowu zaczęła się kłótnia o łazienkę. Zaczęła boleć Cię głowa.
- YAH!- wrzasnęłaś. I jak na komendę cały hałas ucichł- najpierw ja, potem, hmm... Zelo oppa, następnie Daehyun, Youngjae, Jongup, po nim Yongguk a na końcu królowa wanny- pokłoniłaś się Himchan'owi z uśmiechem na twarzy. Wszyscy rozbiegli się do pokoi, a ty do walizek na dół po potrzebne rzeczy. Gdy wróciłaś pierwsi dwaj stali już pod drzwiami.
- To mogę?- spytałaś
- Jasne!- Zelo otworzył Ci drzwi, a gdy weszłaś- zamknął je. Zobaczyłaś, że łazienka była największym miejscem w domku. Wielka wanna, dużo półeczek, szafek, i to ogromne lustro. Podobało Ci się tutaj, ale wiedziałaś, że musisz się spieszyć, żeby nie zostać księżniczką wanny. Starannie poskładałaś swoje ubrania, i po chwili setki kropelek letniej wody spływały po twoim ciele. Oddałaś się temu uczuciu- tego było Ci trzeba. Zaczęłaś słyszeć jakieś głosy pod drzwiami, ale zbytnio się tym nie przejęłaś. Po dokładnym umyciu się wyszłaś z wanny i okryłaś się ręcznikiem. Stanęłaś przed lustrem. Na twojej twarzy pojawił się promienny uśmiech. Lustro znajdowało się na przeciwko drzwi, a teraz w odbiciu zobaczyłaś... Zelo.
- Oppa co ty tutaj robisz?- chłopak nic nie mówiąc podszedł do Ciebie i przytulił od tyłu.
- Lubię cię- mówiąc to oparł swoją brodę na twoim ramieniu.
- Zelo... muszę się ubrać.
- Nic nie musisz.
- Mwo?
- Nawet w tym ręczniku jesteś piękna- zarumieniłaś się.
- Zelo? Co ty robisz?!
- Rozbieram się- pospiesznie zebrałaś wszystkie swoje rzeczy i już miałaś wybiec, ale poczułaś uścisk na nadgarstku.
- To ja obiecam, że się nie odwrócę, a ty się przebierzesz. Przez cały czas patrzyłaś się na sylwetkę chłopaka- byle tylko się nie odwrócił.
Powoli dochodziła północ. Nie mogłaś zasnąć. Świadomość, że leżysz w jednym pokoju z Himchanem i że w ogóle jesteś w tym samym domu co B.A.P utrudniało Ci oddanie się w objęcia Morfeusza. Leżałaś na prawym boku, bo chciałaś widzieć twarz Him'iego. Nagle chłopak podniósł się do siadu i patrzył na Ciebie. Żeby nie zorientował się, że nie śpisz przymrużyłaś oczy. Widziałaś jak wstaje i podchodzi do twojego łóżka. Zniżył się, wasze twarze były na tej samej wysokości. Zamknęłaś już całkowicie oczy, zastanawiałaś co on kombinuje. Poczułaś na swoich ustach przyjemne ciepło. Nie wiedziałaś, co robić. Pocałunek był lekki, ale teraz zaczął się pogłębiać. Pozostało Ci zrobić tylko jedno.
- Yah!- uderzyłaś go w twarz, przez co upadł na podłogę.
- Ciszej bo wszystkich obudzisz!- wstał i próbował kontynuować swoje dzięło, ale ty wymknęłaś się do pokoju Zelo.
- Oppa- zaczęłaś lekko potrząsać jego ramieniem.
- *...*? Co ty tu robisz?- powiedziałaś mu, co się przed chwilą wydarzyło. Chłopak zrobił Ci miejsce siadając na nim i przytulił Cię.
- Hyung... on jest lekko mówiąc niewyżyty, dlatego tak bardzo chciał się zakładać. Moon spał jak zabity, więc mogliście rozmawiać do rana.
Zeszliście razem na dół. W trakcie śniadania czułaś wzrok Himchan'a na sobie, przez co się krępowałaś. Po zakończeniu posiłku wszyscy rozbiegli się w różne strony. W kuchni jedynie zostałaś ty, Himchan i Zelo. Diva zmywała naczynia, a wasza dwójka kończyła jeść.
- Dziękuję bardzo za miło spędzony czas, ale będę musiała się z wami pożegnać- powiedziałaś kierując się w stronę walizek.
- *...*
- Mianhae- podeszłaś niepewnie do Junhong'a i wtuliłaś się w niego.
- Zobaczymy się jeszcze?
- Przecież masz mój numer. Możesz dzwonić o każdej porze dnia i nocy- uśmiechnęliście się do siebie. Himchan wyłonił się zza rogu.
- Żegnaj ślicznotko.
- Tobie też dziękuję- podeszłaś do Kim'a i dałaś mu buziaka w policzek. Zelo poczuł się teraz, jakby dostał w twarz
(Przypadek?)
- Junhong!
- Nie krzycz bo nic nie zrobiłem!
- Wygrałeś zakład, oddaję honor. Jeszcze tylko kwestia pytania. Hwaiting~!
Zabrałaś swoje rzeczy i rozpoczęłaś poszukiwania hotelu.
Tak zaczęła się twoja przygoda w Korei. Udało Ci się znaleźć pracę, wynajęłaś skromne lokum w centrum miasta. Po koncercie twój kontakt z B.A.P wzmocnił się, często spędzałaś z nimi swój wolny czas. Relacja z Junhong'iem była coraz piękniejsza. Pewnego słonecznego dnia, Choi udało się wyciągnąć Cię na wieczorny spacer. Chodziliście po największym parku w Seulu. Chłopak trzymał Cię za rękę przez cały czas.
- *...*- powiedział anielskim głosem
- Ne?
- Pamiętasz kiedy Himchan wspomniał o kwestii pytania?
- Tak.
- Więc... wiesz, minęło sporo czasu odkąd cię poznaliśmy, więc...- i w tym momencie twoje największe marzenie się spełniło. Zostałaś dziewczyną maknae B.A.P - Zelo, bo powiedziałaś to legendarne słowo:
- Tak.
